ปฏิทินดาราศาสตร์ 24 สารทจีน (節氣)
ตัดเปลี่ยนเสาปีที่สารทลิบชุน (立春) และตัดเสาเดือนตามองศาดวงอาทิตย์จริง
คำนวณตำแหน่งดวงอาทิตย์ครบทั้ง 12 สารทหลัก ไม่ยึดตามวันตรุษจีนแบบปฏิทินจันทรคติทั่วไป ทำให้ได้เสาปีและเสาเดือนที่แม่นยำตามหลักวิชาสายจื่อผิง

BAZI ORACLE คือระบบถอดรหัสผังดวงชะตาสี่เสาแปดอักษร (โป๊ยหยี่สี่เถียว · 八字命理) ที่ผสานหลักดาราศาสตร์สุริยคติ 24 สารทจีนเข้ากับการจัดแสดงผังโครงสร้างธาตุที่ชัดเจน อ่านง่าย และแม่นยำตามมาตรฐานตำราโบราณ
ตัดเปลี่ยนเสาปีที่สารทลิบชุน (立春) และตัดเสาเดือนตามองศาดวงอาทิตย์จริง
คำนวณตำแหน่งดวงอาทิตย์ครบทั้ง 12 สารทหลัก ไม่ยึดตามวันตรุษจีนแบบปฏิทินจันทรคติทั่วไป ทำให้ได้เสาปีและเสาเดือนที่แม่นยำตามหลักวิชาสายจื่อผิง
ชดเชยพิกัดลองจิจูดจังหวัดเกิด ร่วมกับสมการเวลาทางดาราศาสตร์ (Equation of Time)
รองรับการปรับเทียบเวลาเกิดตามพิกัดเมืองเกิดทั่วไทยและทั่วโลก เพื่อให้ได้เสายามเกิดที่ตรงกับตำแหน่งดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าจริงมากที่สุด
ครบทั้งพื้นดวง 4 เสา 8 อักษร, ดิถีประจำตัว, ก้านฟ้าแฝง, สิบเทพ, เสินซา และวัยจร
ถอดรหัสสัดส่วนเบญจธาตุ (五行) คำอ่านภาษาไทยสำเนียงแต้จิ๋ว ดาวเสินซา (神煞) ตลอดจนผังวัยจร 8 วัยจร (大運) และปีจร (流年) พร้อมส่งออกภาพ PNG คมชัดสูง
คำว่า “ชะตาชีวิต (命運)” ในทัศนะของปราชญ์จีนประกอบด้วยสองส่วนที่ทำงานควบคู่กันเสมอ คือ มิ่ง (命 · พื้นดวงกำเนิด) และ อวิ้น (運 · จังหวะเวลาที่เคลื่อนผ่าน) การศึกษาปาจื่อจึงไม่ใช่การจำนนต่อโชคชะตา แต่คือการอ่านแผนที่พลังงานเพื่อวางแผนชีวิตอย่างมีสติ
เปรียบเสมือน “โครงสร้างเรือและคุณลักษณะเฉพาะตัว” ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด
ช่วยให้มองเห็นจุดแข็ง จุดอ่อน รูปแบบความคิด ความถนัดตามธรรมชาติของดิถีวันเกิด (Day Master) และธาตุที่ช่วยสร้างสมดุลให้กับชีวิต
เปรียบเสมือน “กระแสลม คลื่นน้ำ และฤดูกาล” ที่หมุนเวียนเข้ามาในแต่ละช่วงวัย
การอ่านผังวัยจร 10 ปี (大運) และปีจร (流年) ช่วยให้รู้ว่าจังหวะใดควรรุกขยับขยายสร้างผลงาน และจังหวะใดควรตั้งรับสะสมความรู้และพลังงาน
ปาจื่อ (八字) แปลตรงตัวว่า “อักษรทั้งแปด” หรือที่ชาวไทยคุ้นเคยในชื่อแต้จิ๋วว่า “โป๊ยหยี่สี่เถียว” (八字四柱) เกิดจากการนำก้านฟ้า (天干) และกิ่งดิน (地支) ของปี เดือน วัน และยามเกิด มาเรียงเป็น 4 เสาหลัก เพื่อวิเคราะห์ความสมดุลของหยินหยางและเบญจธาตุทั้งห้า (ไม้ ไฟ ดิน ทอง น้ำ)
ชาวจีนโบราณใช้ก้านฟ้า 10 ตัว (十天干) และกิ่งดิน 12 ตัว (十二地支) จับคู่กันเป็นวัฏจักร 60 รอบ เพื่อบันทึกวันเวลาและสังเกตการหมุนเวียนของฤดูกาล กลายเป็นรากฐานสำคัญของระบบปฏิทินและปรัชญาธรรมชาติจีน
หลี่ซวีจง (李虛中) ได้วางรากฐานการนำก้านฟ้าและกิ่งดินของเสาปี เดือน และวันเกิด มาพิจารณาร่วมกับหลักหยินหยางและเบญจธาตุ เพื่ออ่านแนวโน้มชีวิตและอุปนิสัยของบุคคล
สวีจื่อผิง (徐子平) ได้ต่อยอดโดยเพิ่ม “เสายามเกิด” เข้ามาจนครบ 4 เสา (ปี เดือน วัน ยาม) รวมเป็น 8 อักษร และยึด “ดิถีวันเกิด (日主)” เป็นแกนกลางในการเทียบความสัมพันธ์สิบเทพ (十神) จนกลายเป็นมาตรฐานหลักของวิชาปาจื่อมาจนถึงปัจจุบัน
นักปราชญ์รุ่นหลังได้เรียบเรียงคัมภีร์สำคัญมากมายเพื่ออธิบายความสมดุลของธาตุ อุณหภูมิฤดูกาล และการไหลเวียนของกระแสปราณ ปัจจุบันวิชาปาจื่อถูกนำมาผสานกับการคำนวณดาราศาสตร์สมัยใหม่เพื่อใช้เป็นเครื่องมือทำความเข้าใจตนเองและวางแผนจังหวะชีวิต
คัมภีร์รากฐานเล่มแรกที่รวบรวมระบบสี่เสาแปดอักษรของสายจื่อผิง กฎเกณฑ์ของสิบเทพ (十神) และโครงสร้างดวงรูปแบบต่าง ๆ ไว้อย่างครบถ้วน
สารานุกรมโหราศาสตร์ปาจื่อฉบับสมบูรณ์ที่รวบรวมทฤษฎีธาตุทั้งห้า ดาวเสินซา (神煞) และตัวอย่างการวิเคราะห์พื้นดวงไว้อย่างกว้างขวางที่สุด
คัมภีร์ระดับสูงที่เน้นการวิเคราะห์กระแสปราณ (氣勢) ความแข็งอ่อนของดิถี และการปรับสมดุลพลังงานอย่างลึกซึ้งและยืดหยุ่น
ตำราเอกว่าด้วยการปรับสมดุลอุณหภูมิและฤดูกาล (調候) โดยพิจารณาดิถีทั้ง 10 ก้านฟ้าในแต่ละเดือนเกิดทั้ง 12 เดือนอย่างละเอียด